vol.2

Qūniyah Nicholson both

block:2026

رجوع بحمایت ذاالنُّون رحمة الله علیه
۱۴۴۷Nچون رسیدند آن نفر نزدیک او * بانگ بر زد هی کیانید اتقوا
۱۴۴۸Nبا ادب گفتند ما از دوستان * بهر پرسش آمدیم اینجا به جان
۱۴۴۹Nچونی ای دریای عقل ذو فنون * این چه بهتان است بر عقلت جنون
۱۴۵۰Nدود گلخن کی رسد در آفتاب * چون شود عنقا شکسته از غراب
۱۴۵۱Nوامگیر از ما بیان کن این سخن * ما محبانیم با ما این مکن
۱۴۵۲Nمر محبان را نشاید دور کرد * یا به رو پوش و دغل مغرور کرد
۱۴۵۳Nراز را اندر میان آور شها * رو مکن در ابر پنهانی مها
۱۴۵۴Nما محب و صادق و دل خسته‌ایم * در دو عالم دل به تو در بسته‌ایم
۱۴۵۵Nفحش آغازید و دشنام از گزاف * گفت او دیوانگانه زی و قاف
۱۴۵۶Nبر جهید و سنگ پران کرد و چوب * جملگی بگریختند از بیم کوب
۱۴۵۷Nقهقهه خندید و جنبانید سر * گفت باد ریش این یاران نگر
۱۴۵۸Nدوستان بین، کو نشان دوستان * دوستان را رنج باشد همچو جان
۱۴۵۹Nکی کران گیرد ز رنج دوست دوست * رنج مغز و دوستی آن را چو پوست
۱۴۶۰Nنه نشان دوستی شد سر خوشی * در بلا و آفت و محنت کشی
۱۴۶۱Nدوست همچون زر بلا چون آتش است * زر خالص در دل آتش خوش است