vol.2

Qūniyah Nicholson both

block:2002

title of 2002
۱۱۳Nتا هلال روزه را گیرند فال * آن یکی گفت ای عمر اینک هلال
۱۱۴Nچون عمر بر آسمان مه را ندید * گفت کاین مه از خیال تو دمید
۱۱۵Nور نه من بیناترم افلاک را * چون نمی‌بینم هلال پاک را
۱۱۶Nگفت تر کن دست و بر ابرو بمال * آن گهان تو بر نگر سوی هلال
۱۱۷Nچون که او تر کرد ابرو مه ندید * گفت ای شه نیست مه شد ناپدید
۱۱۸Nگفت آری موی ابرو شد کمان * سوی تو افکند تیری از گمان
۱۱۹Nچون یکی مو کج شد او را راه زد * تا به دعوی لاف دید ماه زد
۱۲۰Nموی کج چون پرده‌ی گردون بود * چون همه اجزات کج شد چون بود
۱۲۱Nراست کن اجزات را از راستان * سر مکش ای راست رو ز آن آستان
۱۲۲Nهم ترازو را ترازو راست کرد * هم ترازو را ترازو کاست کرد
۱۲۳Nهر که با ناراستان هم سنگ شد * در کمی افتاد و عقلش دنگ شد
۱۲۴Nرو أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ باش * خاک بر دل داری اغیار پاش
۱۲۵Nبر سر اغیار چون شمشیر باش * هین مکن روباه بازی شیر باش
۱۲۶Nتا ز غیرت از تو یاران نگسلند * ز آنکه آن خاران عدوی این گلند
۱۲۷Nآتش اندر زن به گرگان چون سپند * ز آن که آن گرگان عدوی یوسفند
۱۲۸Nجان بابا گویدت ابلیس هین * تا به دم بفریبدت دیو لعین
۱۲۹Nاین چنین تلبیس با بابات کرد * آدمی را این سیه رخ مات کرد
۱۳۰Nبر سر شطرنج چست است این غراب * تو مبین بازی به چشم نیم خواب
۱۳۱Nز آن که فرزین بندها داند بسی * که بگیرد در گلویت چون خسی
۱۳۲Nدر گلو ماند خس او سالها * چیست آن خس مهر جاه و مالها
۱۳۳Nمال خس باشد چو هست ای بی‌ثبات * در گلویت مانع آب حیات
۱۳۴Nگر برد مالت عدوی پر فنی * ره زنی را برده باشد ره زنی