vol.4

block:4127

title of 4127
۳۳۱۱	N	پیش بینی این خرد تا گور بود	*	و آن صاحب دل به نفخ صور بود
۳۳۱۲	N	این خرد از گور و خاکی نگذرد	*	وین قدم عرصه‌ی عجایب نسپرد
۳۳۱۳	N	زین قدم وین عقل رو بیزار شو	*	چشم غیبی جوی و برخوردار شو
۳۳۱۴	N	همچو موسی نور کی یابد ز جیب	*	سخره‌ی استاد و شاگرد کتاب
۳۳۱۵	N	زین نظر وین عقل ناید جز دوار	*	پس نظر بگذار و بگزین انتظار
۳۳۱۶	N	از سخن گویی مجویید ارتفاع	*	منتظر را به ز گفتن استماع
۳۳۱۷	N	منصب تعلیم نوعی شهوت است	*	هر خیال شهوتی در ره بت است
۳۳۱۸	N	گر به فضلش پی ببردی هر فضول	*	کی فرستادی خدا چندین رسول
۳۳۱۹	N	عقل جزوی همچو برق است و درخش	*	در درخشی کی توان شد سوی وخش
۳۳۲۰	N	نیست نور برق بهر ره بری	*	بلکه امر است ابر را که می‌گری
۳۳۲۱	N	برق عقل ما برای گریه است	*	تا بگرید نیستی در شوق هست
۳۳۲۲	N	عقل کودک گفت بر کتاب تن	*	لیک نتواند بخود آموختن
۳۳۲۳	N	عقل رنجور آردش سوی طبیب	*	لیک نبود در دوا عقلش مصیب
۳۳۲۴	N	نک شیاطین سوی گردون می‌شدند	*	گوش بر اسرار بالا می‌زدند
۳۳۲۵	N	می‌ربودند اندکی ز آن رازها	*	تا شهب می‌راندشان زود از سما
۳۳۲۶	N	که روید آن جا رسولی آمده‌ست	*	هر چه می‌خواهید از او آید به دست
۳۳۲۷	N	گر همی‌جویید در بی‌بها	*	ادخلوا الابیات من ابوابها
۳۳۲۸	N	می‌زن آن حلقه‌ی در و بر باب بیست	*	از سوی بام فلکتان راه نیست
۳۳۲۹	N	نیست حاجت‌تان بدین راه دراز	*	خاکیی را داده‌ایم اسرار راز
۳۳۳۰	N	پیس او آیید اگر خاین نه‌اید	*	نیشکر گردید از او گر چه نیید
۳۳۳۱	N	سبزه رویاند ز خاکت آن دلیل	*	نیست کم از سم اسب جبرئیل
۳۳۳۲	N	سبزه گردی تازه گردی در نوی	*	گر تو خاک اسب جبریلی شوی
۳۳۳۳	N	سبزه‌ی جان بخش کان را سامری	*	کرد در گوساله تا شد گوهری
۳۳۳۴	N	جان گرفت و بانگ زد ز آن سبزه او	*	آن چنان بانگی که شد فتنه‌ی عدو
۳۳۳۵	N	گر امین آیید سوی اهل راز	*	وارهید از سر کله مانند باز
۳۳۳۶	N	سر کلاه چشم بند گوش بند	*	که از او باز است مسکین و نژند
۳۳۳۷	N	ز آن کله مر چشم بازان را سد است	*	که همه‌ی میلش سوی جنس خود است
۳۳۳۸	N	چون برید از جنس با شه گشت یار	*	بر گشاید چشم او را باز دار
۳۳۳۹	N	راند دیوان را حق از مرصاد خویش	*	عقل جزوی را ز استبداد خویش
۳۳۴۰	N	که سری کم کن نه ای تو مستبد	*	بلکه شاگرد دلی و مستعد
۳۳۴۱	N	رو بر دل رو که تو جزو دلی	*	هین که بنده‌ی پادشاه عادلی
۳۳۴۲	N	بندگی او به از سلطانی است	*	که‌ أَنَا خَیْرٌ دم شیطانی است
۳۳۴۳	N	فرق بین و بر گزین تو ای حبیس	*	بندگی آدم از کبر بلیس
۳۳۴۴	N	گفت آنک هست خورشید ره او	*	حرف طوبی هر که ذلت نفسه
۳۳۴۵	N	سایه‌ی طوبی ببین و خوش بخسب	*	سر بنه در سایه بی‌سرکش بخسب
۳۳۴۶	N	ظل ذلت نفسه خوش مضجعی است	*	مستعد آن صفا را مهجعی است
۳۳۴۷	N	گر از این سایه روی سوی منی	*	زود طاغی گردی و ره گم کنی

[Prev Block] [Next Block]