block:4114
| ۲۹۷۴ | Q | من خلیلِ وقتم و او جبرئیل | * | من نخواهم در بلا او را دلیل |
| ۲۹۷۴ | N | من خلیل وقتم و او جبرئیل | * | من نخواهم در بلا او را دلیل |
| ۲۹۷۵ | Q | او ادب ناموخت از جبریلِ راد | * | که بپرسید از خلیلِ حق مُراد |
| ۲۹۷۵ | N | او ادب ناموخت از جبریل راد | * | که بپرسید از خلیل حق مراد |
| ۲۹۷۶ | Q | که مُرادت هست تا یاری کنم | * | ورنه بگْریزم سَبُکباری کنم |
| ۲۹۷۶ | N | که مرادت هست تا یاری کنم | * | ور نه بگریزم سبکباری کنم |
| ۲۹۷۷ | Q | گفت ابراهیم نی رَو از میان | * | واسطه زحمت بود بَعْدَ ٱلْعِیان |
| ۲۹۷۷ | N | گفت ابراهیم نی رو از میان | * | واسطه زحمت بود بعد العیان |
| ۲۹۷۸ | Q | بهرِ این دُنیاست مُرْسَل رابطه | * | مؤمنان را زانک هست او واسطه |
| ۲۹۷۸ | N | بهر این دنیاست مرسل رابطه | * | مومنان را ز انکه هست او واسطه |
| ۲۹۷۹ | Q | هر دل ار سامع بُدی وَحْیِ نهان | * | حرف و صوتی کَی بُدی اندر جهان |
| ۲۹۷۹ | N | هر دل ار سامع بدی وحی نهان | * | حرف و صوتی کی بدی اندر جهان |
| ۲۹۸۰ | Q | گرچه او مَحْوِ حقست و بیسَرست | * | لیک کارِ من از آن نازکترست |
| ۲۹۸۰ | N | گر چه او محو حق است و بیسر است | * | لیک کار من از آن نازکتر است |
| ۲۹۸۱ | Q | کردهٔ او کردهٔ شاهست لیک | * | پیشِ ضعفم بَد نمایندست نیک |
| ۲۹۸۱ | N | کردهی او کردهی شاه است لیک | * | پیش ضعفم بد نماینده ست نیک |
| ۲۹۸۲ | Q | آنچ عَیْنِ لطف باشد بر عوام | * | قهر شد بر نازنینانِ کرام |
| ۲۹۸۲ | N | آن چه عین لطف باشد بر عوام | * | قهر شد بر نازنینان کرام |
| ۲۹۸۳ | Q | بس بلا و رنج میباید کشید | * | عامه را تا فرق بتوانند دید |
| ۲۹۸۳ | N | بس بلا و رنج میباید کشید | * | عامه را تا فرق بتوانند دید |
| ۲۹۸۴ | Q | کاین حُروفِ واسطه ای یار غار | * | پیشِ واصل خار باشد خار خار |
| ۲۹۸۴ | N | کاین حروف واسطهای یار غار | * | پیش واصل خار باشد خار خار |
| ۲۹۸۵ | Q | بس بلا و رنج بایست و وُقوف | * | تا رهد آن رُوحِ صافی از حُروف |
| ۲۹۸۵ | N | بس بلا و رنج بایست و وقوف | * | تا رهد آن روح صافی از حروف |
| ۲۹۸۶ | Q | لیک بعضی زین صدا کرَتْر شدند | * | باز بعضی صافی و بَرتر شدند |
| ۲۹۸۶ | N | لیک بعضی زین صدا کرتر شدند | * | باز بعضی صافی و برتر شدند |
| ۲۹۸۷ | Q | همچو آبِ نیل آمد این بلا | * | سعد را آبست و خون بر اشقیا |
| ۲۹۸۷ | N | همچو آب نیل آمد این بلا | * | سعد را آب است و خون بر اشقیا |
| ۲۹۸۸ | Q | هر که پایانبینتر او مسعودتر | * | جِدْتر او کارد که افزون دید بَر |
| ۲۹۸۸ | N | هر که پایان بینتر او مسعودتر | * | جدتر او کارد که افزون دید بر |
| ۲۹۸۹ | Q | زانک داند کین جهانِ کاشتن | * | هست بهرِ مَحْشَر و بر داشتن |
| ۲۹۸۹ | N | ز انکه داند کاین جهان کاشتن | * | هست بهر محشر و برداشتن |
| ۲۹۹۰ | Q | هیچ عَقْدی بهرِ عَیْنِ خود نبود | * | بلک از بهرِ مقامِ رِبْح و سود |
| ۲۹۹۰ | N | هیچ عقدی بهر عین خود نبود | * | بلکه از بهر مقام ربح و سود |
| ۲۹۹۱ | Q | هیچ نبود مُنْکِری گر بنْگری | * | مُنْکِریاش بهرِ عَیْنِ مُنْکِری |
| ۲۹۹۱ | N | هیچ نبود منکری گر بنگری | * | منکریاش بهر عین منکری |
| ۲۹۹۲ | Q | بل برای قهرِ خصم اندر حسد | * | یا فزونی جُستن و اِظهارِ خود |
| ۲۹۹۲ | N | بل برای قهر خصم اندر حسد | * | یا فزونی جستن و اظهار خود |
| ۲۹۹۳ | Q | و آن فزونی هم پیِ طمعِ دگر | * | بیمعانی چاشنی ندهد صُوَر |
| ۲۹۹۳ | N | و آن فزونی هم پی طمع دگر | * | بیمعانی چاشنی ندهد صور |
| ۲۹۹۴ | Q | ز آن همیپرسی چرا این میکنی | * | که صُوَر زَیْتَست و معنی روشنی |
| ۲۹۹۴ | N | ز آن همیپرسی چرا این میکنی | * | که صور زیت است و معنی روشنی |
| ۲۹۹۵ | Q | ورنه این گفتن چرا از بهر چیست | * | چون که صورت بهرِ عَیْنِ صورتیست |
| ۲۹۹۵ | N | ور نه این گفتن چرا از بهر چیست | * | چون که صورت بهر عین صورتی است |
| ۲۹۹۶ | Q | این چرا گفتن سؤال از فایدهست | * | جز برای این چرا گفتن بَدَست |
| ۲۹۹۶ | N | این چرا گفتن سؤال از فایدهست | * | جز برای این چرا گفتن بد است |
| ۲۹۹۷ | Q | از چه رُو فایّدهجویی ای امین | * | چون بود فایّدهٔ این خود همین |
| ۲۹۹۷ | N | از چه رو فاییدهجویی ای امین | * | چون بود فاییدهی این خود همین |
| ۲۹۹۸ | Q | پس نُقوشِ آسمان و اهلِ زمین | * | نیست حِکْمت کان بود بهرِ همین |
| ۲۹۹۸ | N | پس نقوش آسمان و اهل زمین | * | نیست حکمت کان بود بهر همین |
| ۲۹۹۹ | Q | گر حکیمی نیست این ترتیب چیست | * | ور حکیمی هست پس فعلش تهیست |
| ۲۹۹۹ | N | گر حکیمی نیست این ترتیب چیست | * | ور حکیمی هست پس فعلش تهی است |
| ۳۰۰۰ | Q | کس نسازد نقشِ گرمابه و خضاب | * | جز پیِ قصدِ صواب و ناصواب |
| ۳۰۰۰ | N | کس نسازد نقش گرمابه و خضاب | * | جز پی قصد صواب و ناصواب |