block:4087
| ۲۲۶۶ | Q | گفت ماهی دگر وقتِ بلا | * | چونک ماند از سایهٔ عاقل جُدا |
| ۲۲۶۶ | N | گفت ماهی دگر وقت بلا | * | چون که ماند از سایهی عاقل جدا |
| ۲۲۶۷ | Q | کو سوی دریا شد و از غم عتیق | * | فَوْت شد از من چنان نیکو رفیق |
| ۲۲۶۷ | N | کاو سوی دریا شد و از غم عتیق | * | فوت شد از من چنان نیکو رفیق |
| ۲۲۶۸ | Q | لیک ز آن نندیشم و بر خود زنم | * | خویشتن را این زمان مرده کنم |
| ۲۲۶۸ | N | لیک ز آن نندیشم و بر خود زنم | * | خویشتن را این زمان مرده کنم |
| ۲۲۶۹ | Q | پس بر آرم اِشْکم خود بر زَبَر | * | پُشت زیر و میروم بر آب بَر |
| ۲۲۶۹ | N | پس بر آرم اشکم خود بر زبر | * | پشت زیر و میروم بر آب بر |
| ۲۲۷۰ | Q | میروم بر وَیْ چنانکِ خَس رود | * | نی بسبّاحی چنانکِ کس رود |
| ۲۲۷۰ | N | میروم بر وی چنان که خس رود | * | نی بسباحی چنان که کس رود |
| ۲۲۷۱ | Q | مُرده کردم خویش بسَپارم بآب | * | مرگ پیش از مرگ امنست از عذاب |
| ۲۲۷۱ | N | مرده گردم خویش بسپارم به آب | * | مرگ پیش از مرگ امن است از عذاب |
| ۲۲۷۲ | Q | مرگ پیش از مرگ امنست ای فتَی | * | این چنین فرمود ما را مُصْطَفی |
| ۲۲۷۲ | N | مرگ پیش از مرگ امن است ای فتی | * | این چنین فرمود ما را مصطفی |
| ۲۲۷۳ | Q | گفت مُوتُوا کُلُّکُمْ مِنَ قَبْلِ أَنْ | * | یَأْتِیَ ٱلْمَوْتُ تَمُوتُوا بِٱلْفِتَنْ |
| ۲۲۷۳ | N | گفت موتوا کلکم من قبل ان | * | یاتی الموت تموتوا بالفتن |
| ۲۲۷۴ | Q | همچنان مُرد و شِکَم بالا فگند | * | آب میبُردش نشیب و گه بلند |
| ۲۲۷۴ | N | همچنان مرد و شکم بالا فگند | * | آب میبردش نشیب و گه بلند |
| ۲۲۷۵ | Q | هر یکی ز آن قاصدان بس غصّه بُرد | * | که دریغا ماهی بهتر بمُرد |
| ۲۲۷۵ | N | هر یکی ز آن قاصدان بس غصه برد | * | که دریغا ماهی بهتر بمرد |
| ۲۲۷۶ | Q | شاد میشد او کز آن گفتِ دریغ | * | پیش رفت این بازیَم رَسْتم ز تیغ |
| ۲۲۷۶ | N | شاد میشد او از آن گفت دریغ | * | پیش رفت این بازیام رستم ز تیغ |
| ۲۲۷۷ | Q | پس گرفتش یک صَیادِ ارجمند | * | پس برو تُف کرد و بر خاکش فگند |
| ۲۲۷۷ | N | پس گرفتش یک صیاد ارجمند | * | پس بر او تف کرد و بر خاکش فگند |
| ۲۲۷۸ | Q | غلط غلطان رفت پنهان اندر آب | * | ماند آن احمق همیکرد اضطراب |
| ۲۲۷۸ | N | غلط غلطان رفت پنهان اندر آب | * | ماند آن احمق همیکرد اضطراب |
| ۲۲۷۹ | Q | از چپ و از راست میجَست آن سلیم | * | تا بجهدِ خویش برهاند گلیم |
| ۲۲۷۹ | N | از چپ و از راست میجست آن سلیم | * | تا به جهد خویش برهاند گلیم |
| ۲۲۸۰ | Q | دام افگندند و اندر دام ماند | * | احمقی او را در آن آتش نشاند |
| ۲۲۸۰ | N | دام افکندند و اندر دام ماند | * | احمقی او را در آن آتش نشاند |
| ۲۲۸۱ | Q | بر سرِ آتش به پُشتِ تابهای | * | با حماقت گشت او همخوابهای |
| ۲۲۸۱ | N | بر سر آتش به پشت تابهای | * | با حماقت گشت او هم خوابهای |
| ۲۲۸۲ | Q | او همیجوشید از تَفِّ سعیر | * | عقل میگفتش ألَمْ یَاْتِکْ نَذِیر |
| ۲۲۸۲ | N | او همیجوشید از تف سعیر | * | عقل میگفتش أ لم یاتک نذیر |
| ۲۲۸۳ | Q | او همیگفت از شکنجه وز بلا | * | همچو جانِ کافران قالُوا بَلَی |
| ۲۲۸۳ | N | او همیگفت از شکنجه و ز بلا | * | همچو جان کافران قالُوا بَلی |
| ۲۲۸۴ | Q | باز میگفت او که گر این بار من | * | وا رهم زین محنتِ گردنشکن |
| ۲۲۸۴ | N | باز میگفت او که گر این بار من | * | وا رهم زین محنت گردن شکن |
| ۲۲۸۵ | Q | من نسازم جز بدریایی وطن | * | آب گیری را نسازم من سَکَن |
| ۲۲۸۵ | N | من نسازم جز به دریایی وطن | * | آب گیری را نسازم من سکن |
| ۲۲۸۶ | Q | آب بیحَد جُویم و آمِن شوم | * | تا ابد در امن و صحَّت میروم |
| ۲۲۸۶ | N | آب بیحد جویم و آمن شوم | * | تا ابد در امن و صحت میروم |