vol.4

block:4077

title of 4077
۲۰۳۰	N	چون پیمبر سروری کرد از هذیل	*	از برای لشکر منصور خیل
۲۰۳۱	N	بو الفضولی از حسد طاقت نداشت	*	اعتراض و لا نسلم بر فراشت
۲۰۳۲	N	خلق را بنگر که چون ظلمانی‌اند	*	در متاع فانیی چون فانی‌اند
۲۰۳۳	N	از تکبر جمله اندر تفرقه	*	مرده از جان زنده اندر مخرقه
۲۰۳۴	N	این عجب که جان به زندان اندر است	*	و آنگهی مفتاح زندانش به دست
۲۰۳۵	N	پای تا سر غرق سرگین آن جوان	*	می‌زند بر دامنش جوی روان
۲۰۳۶	N	دایما پهلو به پهلو بی‌قرار	*	پهلوی آرامگاه و پشت دار
۲۰۳۷	N	نور پنهان است و جستجو گواه	*	کز گزافه دل نمی‌جوید پناه
۲۰۳۸	N	گر نبودی حبس دنیا را مناص	*	نه بدی وحشت نه دل جستی خلاص
۲۰۳۹	N	وحشتت همچون موکل می‌کشد	*	که بجو ای ضال منهاج رشد
۲۰۴۰	N	هست منهاج و نهان در مکمن است	*	یافتش رهن گزافه جستن است
۲۰۴۱	N	تفرقه جویان جمع اندر کمین	*	تو در این طالب رخ مطلوب بین
۲۰۴۲	N	مردگان باغ برجسته ز بن	*	کان دهنده‌ی زندگی را فهم کن
۲۰۴۳	N	چشم این زندانیان هر دم به در	*	کی بدی گر نیستی کس مژده‌ور
۲۰۴۴	N	صد هزار آلودگان آب جو	*	کی بدندی گر نبودی آب جو
۲۰۴۵	N	بر زمین پهلوت را آرام نیست	*	ز ان که در خانه لحاف و بستری است
۲۰۴۶	N	بی‌مقر گاهی نباشد بی‌قرار	*	بی‌خمار اشکن نباشد این خمار
۲۰۴۷	N	گفت نه نه یا رسول اللَّه مکن	*	سرور لشکر مگر شیخ کهن
۲۰۴۸	N	یا رسول اللَّه جوان ار شیر زاد	*	غیر مرد پیر سر لشکر مباد
۲۰۴۹	N	هم تو گفتستی و گفت تو گوا	*	پیر باید پیر باید پیشوا
۲۰۵۰	N	یا رسول اللَّه در این لشکر نگر	*	هست چندین پیر و از وی پیشتر
۲۰۵۱	N	زین درخت آن برگ زردش را مبین	*	سیبهای پخته‌ی او را بچین
۲۰۵۲	N	برگهای زرد او خود کی تهی است	*	این نشان پختگی و کاملی است
۲۰۵۳	N	برگ زرد ریش و آن موی سپید	*	بهر عقل پخته می‌آرد نوید
۲۰۵۴	N	برگهای نو رسیده سبزفام	*	شد نشان آن که آن میوه ست خام
۲۰۵۵	N	برگ بی‌برگی نشان عارفی است	*	زردی زر سرخ رویی صارفی است
۲۰۵۶	N	آن که او گل عارض است ار نو خط است	*	او به مکتب گاه مخبر نو خط است
۲۰۵۷	N	حرفهای خط او کژمژ بود	*	مزمن عقل است اگر تن می‌دود
۲۰۵۸	N	پای پیر از سرعت ار چه باز ماند	*	یافت عقل او دو پر بر اوج راند
۲۰۵۹	N	گر مثل خواهی به جعفر در نگر	*	داد حق بر جای دست و پاش پر
۲۰۶۰	N	بگذر از زر کاین سخن شد محتجب	*	همچو سیماب این دلم شد مضطرب
۲۰۶۱	N	ز اندرونم صد خموش خوش نفس	*	دست بر لب می‌زند یعنی که بس
۲۰۶۲	N	خامشی بحر است و گفتن همچو جو	*	بحر می‌جوید ترا جو را مجو
۲۰۶۳	N	از اشارتهای دریا سر متاب	*	ختم کن و الله اعلم بالصواب
۲۰۶۴	N	همچنین پیوسته کرد آن بی‌ادب	*	پیش پیغمبر سخن ز آن سرد لب
۲۰۶۵	N	دست می‌دادش سخن او بی‌خبر	*	که خبر هرزه بود پیش نظر
۲۰۶۶	N	این خبرها از نظر خود نایب است	*	بهر حاضر نیست بهر غایب است
۲۰۶۷	N	هر که او اندر نظر موصول شد	*	این خبرها پیش او معزول شد
۲۰۶۸	N	چون که با معشوق گشتی همنشین	*	دفع کن دلالگان را بعد از این
۲۰۶۹	N	هر که از طفلی گذشت و مرد شد	*	نامه و دلاله بر وی سرد شد
۲۰۷۰	N	نامه خواند از پی تعلیم را	*	حرف گوید از پی تفهیم را
۲۰۷۱	N	پیش بینایان خبر گفتن خطاست	*	کان دلیل غفلت و نقصان ماست
۲۰۷۲	N	پیش بینا شد خموشی نفع تو	*	بهر این آمد خطاب‌ أَنْصِتُوا
۲۰۷۳	N	گر بفرماید بگو بر گوی خوش	*	لیک اندر گو دراز اندر مکش
۲۰۷۴	N	ور بفرماید که اندر کش دراز	*	همچنین شرمین بگو با امر ساز
۲۰۷۵	N	همچنین که من در این زیبا فسون	*	با ضیاء الحق حسام الدین کنون
۲۰۷۶	N	چون که کوته می‌کنم من از رشد	*	او به صد نوعم به گفتن می‌کشد
۲۰۷۷	N	ای حسام الدین ضیای ذو الجلال	*	چون که می‌بینی چه می‌جویی مقال
۲۰۷۸	N	این مگر باشد ز حب مشتهی	*	اسقنی خمرا و قل لی انها
۲۰۷۹	N	بر دهان تست این دم جام او	*	گوش می‌گوید که قسم گوش کو
۲۰۸۰	N	قسم تو گرمی است نک گرمی و مست	*	گفت حرص من از این افزون‌تر است

[Prev Block] [Next Block]