vol.4

block:4038

title of 4038
۹۱۵	N	قصه‌ی راز حلیمه گویمت	*	تا زداید داستان او غمت
۹۱۶	N	مصطفی را چون ز شیر او باز کرد	*	بر کفش برداشت چون ریحان و ورد
۹۱۷	N	می‌گریزانیدش از هر نیک و بد	*	تا سپارد آن شهنشه را به جد
۹۱۸	N	چون همی‌آورد امانت را ز بیم	*	شد به کعبه و آمد او اندر حطیم
۹۱۹	N	از هوا بشنید بانگی کای حطیم	*	تافت بر تو آفتابی بس عظیم
۹۲۰	N	ای حطیم امروز آید بر تو زود	*	صد هزاران نور از خورشید جود
۹۲۱	N	ای حطیم امروز آرد در تو رخت	*	محتشم شاهی که پیک اوست بخت
۹۲۲	N	ای حطیم امروز بی‌شک از نوی	*	منزل جانهای بالایی شوی
۹۲۳	N	جان پاکان طلب طلب و جوق جوق	*	آیدت از هر نواحی مست شوق
۹۲۴	N	گشت حیران آن حلیمه ز آن صدا	*	نه کسی در پیش نه سوی قفا
۹۲۵	N	شش جهت خالی ز صورت وین ندا	*	شد پیاپی آن ندا را جان فدا
۹۲۶	N	مصطفی را بر زمین بنهاد او	*	تا کند آن بانگ خوش را جستجو
۹۲۷	N	چشم می‌انداخت آن دم سو به سو	*	که کجای است آن شه اسرار گو
۹۲۸	N	کاین چنین بانگ بلند از چپ و راست	*	می‌رسد یا رب رساننده کجاست
۹۲۹	N	چون ندید او خیره و نومید شد	*	جسم لرزان همچو شاخ بید شد
۹۳۰	N	باز آمد سوی آن طفل رشید	*	مصطفی را بر مکان خود ندید
۹۳۱	N	حیرت اندر حیرت آمد بر دلش	*	گشت بس تاریک از غم منزلش
۹۳۲	N	سوی منزلها دوید و بانگ داشت	*	که که بر دردانه‌ام غارت گماشت
۹۳۳	N	مکیان گفتند ما را علم نیست	*	ما ندانستیم کانجا کودکی است
۹۳۴	N	ریخت چندان اشک و کرد او بس فغان	*	که از او گریان شدند آن دیگران
۹۳۵	N	سینه کوبان آن چنان بگریست خوش	*	کاختران گریان شدند از گریه‌اش

[Prev Block] [Next Block]