vol.4

Qūniyah Nicholson both

block:4099

غرّه شدن آدمی بذکاوت و تصویرات طبع خویشتن و طلب ناکردن علم غیب کی علم انبیاست
۲۵۶۲Qدیدم اندر خانه من نقش و نگار * بودم اندر عشقِ خانه بی‌قرار
۲۵۶۲Nدیدم اندر خانه من نقش و نگار * بودم اندر عشق خانه بی‌قرار
۲۵۶۳Qبودم از گنجِ نهانی بی‌خبر * ور نه دَسْتَنْبوی من بودی تَبَر
۲۵۶۳Nبودم از گنج نهانی بی‌خبر * ور نه دستنبوی من بودی تبر
۲۵۶۴Qآه گر دادِ تَبَر را دادمی * این زمان غم را تَبَرّا دادمی
۲۵۶۴Nآه گر داد تبر را دادمی * این زمان غم را تبرا دادمی
۲۵۶۵Qچشم را بر نقش می‌انداختم * همچو طفلان عشقها می‌باختم
۲۵۶۵Nچشم را بر نقش می‌انداختم * همچو طفلان عشقها می‌باختم
۲۵۶۶Qپس نِکو گفت آن حکیمِ کامیار * که تو طفلی خانه پُر نقش و نگار
۲۵۶۶Nپس نکو گفت آن حکیم کامیار * که تو طفلی خانه پر نقش و نگار
۲۵۶۷Qدر اِلٰهی‌نامه بس اندرز کرد * که بر آر از دُودْمانِ خویش گَرْد
۲۵۶۷Nدر الهی نامه بس اندرز کرد * که بر آر از دودمان خویش گرد
۲۵۶۸Qبس کُن ای موسی بگو وعدهٔ سِوُم * که دلِ من ز اضطرابش گشت گُم
۲۵۶۸Nبس کن ای موسی بگو وعده‌ی سوم * که دل من ز اضطرابش گشت گم
۲۵۶۹Qگفت موسی آن سِوُم مُلکِ دو تو * دو جهانی خالص از خصم و عَدُو
۲۵۶۹Nگفت موسی آن سوم ملک دو تو * دو جهانی خالص از خصم و عدو
۲۵۷۰Qبیشتر ز آن مُلک کاکنون داشتی * کان بُد اندر جنگ و این در آشتی
۲۵۷۰Nبیشتر ز آن ملک کاکنون داشتی * کان بد اندر جنگ و این در آشتی
۲۵۷۱Qآنک در جنگت چنان مُلکی دهد * بنْگر اندر صُلح خوانت چون نهد
۲۵۷۱Nآن که در جنگت چنان ملکی دهد * بنگر اندر صلح خوانت چون نهد
۲۵۷۲Qآن کرم کاندر جفا آنهات داد * در وفا بنْگر چه باشد افتقاد
۲۵۷۲Nآن کرم کاندر جفا آنهات داد * در وفا بنگر چه باشد افتقاد
۲۵۷۳Qگفت ای موسی چهارم چیست زود * باز گو صَبْرم شد و حِرْصم فزود
۲۵۷۳Nگفت ای موسی چهارم چیست زود * باز گو صبرم شد و حرصم فزود
۲۵۷۴Qگفت چارم آنک مانی تو جوان * مُوی همچون قیر و رُخ چون ارغوان
۲۵۷۴Nگفت چارم آن که مانی تو جوان * موی همچون قیر و رخ چون ارغوان
۲۵۷۵Qرنگ و بُو در پیشِ ما بس کاسدست * لیک تو پَسْتی سخن کردیم پَسْت
۲۵۷۵Nرنگ و بو در پیش ما بس کاسد است * لیک تو پستی سخن کردیم پست
۲۵۷۶Qافتخار از رنگ و بُو و از مکان * هست شادی و فریبِ کودکان
۲۵۷۶Nافتخار از رنگ و بو و از مکان * هست شادی و فریب کودکان