vol.5

Qūniyah Nicholson both

block:5015

مناجات
۳۰۵Qای خدای بی‌نظیر ایثار کن * گوش را چون حلقه دادی زین سخن
۳۰۵Nای خدای بی‌نظیر ایثار کن * گوش را چون حلقه دادی زین سخن
۳۰۶Qگوشِ ما گیر و بدان مجلس کشان * کز رحیقت می‌خورند آن سَرْخوشان
۳۰۶Nگوش ما گیر و بدان مجلس کشان * کز رحیقت می‌خورند آن سر خوشان
۳۰۷Qچون بما بویی رسانیدی ازین * سر مبند آن مَشْک را ای رَبِّ دین
۳۰۷Nچون به ما بویی رسانیدی از این * سر مبند آن مشک را ای رب دین
۳۰۸Qاز تو نوشند ار ذُکورند ار اِناث * بی‌دریغی در عطا یا مُسْتَغاث
۳۰۸Nاز تو نوشند ار ذکورند ار اناث * بی‌دریغی در عطا یا مستغاث
۳۰۹Qای دعا ناگفته از تو مُستجاب * داده دل را هر دمی صد فتحِ باب
۳۰۹Nای دعا ناگفته از تو مستجاب * داده دل را هر دمی صد فتح باب
۳۱۰Qچند حرفی نقش کردی از رُقوم * سنگها از عشقِ آن شد همچو مُوم
۳۱۰Nچند حرفی نقش کردی از رقوم * سنگها از عشق آن شد همچو موم
۳۱۱Qنونِ ابرو صادِ چشم و جیمِ گوش * بر نوشتی فتنه‌ٔ صد عقل و هوش
۳۱۱Nنون ابرو صاد چشم و جیم گوش * بر نوشتی فتنه‌ی صد عقل و هوش
۳۱۲Qز آن حروفت شد خِرَد باریک‌ریس * نَسْخ می‌کن ای ادیبِ خوش‌نویس
۳۱۲Nز آن حروفت شد خرد باریک ریس * نسخ می‌کن ای ادیب خوش نویس
۳۱۳Qدر خورِ هر فکر بسته بر عدَم * دم‌بدم نقشِ خیالی خوش‌رَقم
۳۱۳Nدر خور هر فکر بسته بر عدم * دم‌به‌دم نقش خیالی خوش رقم
۳۱۴Qحرفهای طُرفه بر لوحِ خیال * بر نوشته چشم و عارَض خدّ و خال
۳۱۴Nحرفهای طرفه بر لوح خیال * بر نوشته چشم و عارض خد و خال
۳۱۵Qبر عدم باشم نه بر موجود مَست * زانک معشوقِ عدم وافی‌ترست
۳۱۵Nبر عدم باشم نه بر موجود مست * ز انکه معشوق عدم وافی‌تر است
۳۱۶Qعقل را خط‌خوانِ آن ٱشْکال کرد * تا دهد تدبیرها را ز آن نَوَرْد
۳۱۶Nعقل را خط خوان آن اشکال کرد * تا دهد تدبیرها را ز آن نورد