block:5001
| ۱ | Q | شه حُسام الدّین که نورِ انجُمست | * | طالبِ آغازِ سِفْرِ پنجمست |
| ۱ | N | شه حسام الدین که نور انجم است | * | طالب آغاز سفر پنجم است |
| ۲ | Q | ای ضیاء الحق حسام الدّینِ راد | * | اوستادانِ صفا را اوستاد |
| ۲ | N | ای ضیاء الحق حسام الدین راد | * | اوستادان صفا را اوستاد |
| ۳ | Q | گر نبودی خَلْق محجوب و کثیف | * | گر نبودی خَلْق محجوب و کثیف |
| ۳ | N | گر نبودی خلق محجوب و کثیف | * | ور نبودی حلقها تنگ و ضعیف |
| ۴ | Q | در مدیحت دادِ معنی دادمی | * | غیرِ این مَنْطِق لبی بگْشادمی |
| ۴ | N | در مدیحت داد معنی دادمی | * | غیر این منطق لبی بگشادمی |
| ۵ | Q | لیک لقمهٔ باز آنِ صعوه نیست | * | چاره اکنون آب و روغن کردنیست |
| ۵ | N | لیک لقمهی باز آن صعوه نیست | * | چاره اکنون آب و روغن کردنی است |
| ۶ | Q | مدحِ تو حیفست با زندانیان | * | گویم اندر مجمعِ روحانیان |
| ۶ | N | مدح تو حیف است با زندانیان | * | گویم اندر مجمع روحانیان |
| ۷ | Q | شرحِ تو غَبْنست با اهلِ جهان | * | همچو رازِ عشق دارم در نهان |
| ۷ | N | شرح تو غبن است با اهل جهان | * | همچو راز عشق دارم در نهان |
| ۸ | Q | مدح تعریفست و تخریقِ حجاب | * | فارغست از شرح و تعریف آفتاب |
| ۸ | N | مدح تعریف است و تخریق حجاب | * | فارغ است از شرح و تعریف آفتاب |
| ۹ | Q | مادِحِ خورشید مدَّاحِ خودست | * | که دو چشمم روشن و نامُرْمِدست |
| ۹ | N | مادح خورشید مداح خود است | * | که دو چشمم روشن و نامرمد است |
| ۱۰ | Q | ذمِّ خورشیدِ جهان ذمِّ خودست | * | که دو چشمم کور و تاریک و بَدست |
| ۱۰ | N | ذم خورشید جهان ذم خود است | * | که دو چشمم کور و تاریک و بد است |
| ۱۱ | Q | تو ببخشا بر کسی کاندر جهان | * | شد حسودِ آفتابِ کامران |
| ۱۱ | N | تو ببخشا بر کسی کاندر جهان | * | شد حسود آفتاب کامران |
| ۱۲ | Q | تواندش پوشید هیچ از دیدهها | * | وَز طراوت دادنِ پوسیدهها |
| ۱۲ | N | تاندش پوشید هیچ از دیدهها | * | و ز طراوت دادن پوسیدهها |
| ۱۳ | Q | یا ز نُورِ بیحدش توانند کاست | * | یا بدفعِ جاهِ او توانند خاست |
| ۱۳ | N | یا ز نور بیحدش توانند کاست | * | یا به دفع جاه او توانند خاست |
| ۱۴ | Q | هر کسی کو حاسدِ کیهان بود | * | آن حسد خود مرگِ جاویدان بود |
| ۱۴ | N | هر کسی کاو حاسد کیهان بود | * | آن حسد خود مرگ جاویدان بود |
| ۱۵ | Q | قدرِ تو بگْذشت از درک عقول | * | عقل اندر شرحِ تو شد بو ٱلْفُضول |
| ۱۵ | N | قدر تو بگذشت از درک عقول | * | عقل اندر شرح تو شد بو الفضول |
| ۱۶ | Q | گرچه عاجز آمد این عقل از ببان | * | عاجزانه جنبشی باید در آن |
| ۱۶ | N | گر چه عاجز آمد این عقل از زبان | * | عاجزانه جنبشی باید در آن |
| ۱۷ | Q | إِنَّ شَیًا کُلَّهُ لا یُدْرَکَ | * | اِعْلَمُوا أَنْ کُلُّهُ لا یُتْرَکُ |
| ۱۷ | N | ان شیئا کله لا یدرک | * | اعلموا ان کله لا یترک |
| ۱۸ | Q | گر نتانی خورد طوفانِ سحاب | * | کَیْ توان کردن بترکِ خوردِ آب |
| ۱۸ | N | گر چه نتوان خورد طوفان سحاب | * | کی توان کردن به ترک خورد آب |
| ۱۹ | Q | راز را گر مینیاری در میان | * | درکها را تازه کن از قشرِ آن |
| ۱۹ | N | راز را گر مینیاری در میان | * | درکها را تازه کن از قشر آن |
| ۲۰ | Q | نطقها نسبت بتو قِشر است لیک | * | پیشِ دیگر فهمها مغز ست نیک |
| ۲۰ | N | نطقها نسبت به تو قشر است لیک | * | پیش دیگر فهمها مغز است نیک |
| ۲۱ | Q | آسمان نسبت بعرش آمد فرود | * | ور نه بس عالیست سوی خاکتود |
| ۲۱ | N | آسمان نسبت به عرش آمد فرود | * | ور نه بس عالی است سوی خاک تود |
| ۲۲ | Q | من بگویم وصفِ تو تا ره برند | * | پیش از آن کز فَوْتِ آن حسرت خورند |
| ۲۲ | N | من بگویم وصف تو تا ره برند | * | پیش از آن کز فوت آن حسرت خورند |
| ۲۳ | Q | نورِ حقّی و بحق جذّابِ جان | * | خلق در ظُلْماتِ وَهماند و گمان |
| ۲۳ | N | نور حقی و به حق جذاب جان | * | خلق در ظلمات وهمند و گمان |
| ۲۴ | Q | شرط تعظیمست تا این نورِ خوش | * | گردد این بیدیدگان را سُرمه کَش |
| ۲۴ | N | شرط تعظیم است تا این نور خوش | * | گردد این بیدیدگان را سرمه کش |
| ۲۵ | Q | نور یابد مُسْتعدِّ تیزگوش | * | کو نباشد عاشقِ ظلمت چو موش |
| ۲۵ | N | نور یابد مستعد تیز گوش | * | کاو نباشد عاشق ظلمت چو موش |
| ۲۶ | Q | سُستچشمانی که شب جولان کنند | * | کَیْ طوافِ مشعلهٔ ایمان کنند |
| ۲۶ | N | سست چشمانی که شب جولان کنند | * | کی طواف مشعلهی ایمان کنند |
| ۲۷ | Q | نکتههای مشکلِ باریک شد | * | بندِ طبعی که ز دین تاریک شد |
| ۲۷ | N | نکتههای مشکل باریک شد | * | بند طبعی که ز دین تاریک شد |
| ۲۸ | Q | تا بر آراید هنر را تار و پود | * | چشم در خورشید نتْواند گشود |
| ۲۸ | N | تا بر آراید هنر را تار و پود | * | چشم در خورشید نتواند گشود |
| ۲۹ | Q | همچو نخلی بر نیارد شاخها | * | کرده موشانه زمین سوراخها |
| ۲۹ | N | همچو نخلی بر نیارد شاخها | * | کرده مو شانه زمین سوراخها |
| ۳۰ | Q | چار وصفست این بَشَر را دلفشار | * | چارْمیخِ عقل گشته این چهار |
| ۳۰ | N | چار وصف است این بشر را دل فشار | * | چار میخ عقل گشته این چهار |